Kur'an-ı Kerime karşı mes'uliyetimiz
İlâhî merhamete nâiliyet için Kur'ân'a edeple yaklaşmak, onu huşû ile dinlemek ve titizlikle yaşamak gerekmektedir. Ona dokunurkenn bedenî temizlik kadar kalbî temizlik de zarûrîdir.
Kur'ân-ı Kerîm'den lâyıkıyla feyizyâb olabilmek için, onun kapağı, hürmet, tâzim ve edep ile açılmalı, onu insanlara Rahmân'ın öğrettiği şuuruyla okunmalıdır. Zîrâ âyet-i kerîmelerde buyrulur:
"Rahmân, Kur'ân-ı öğretti." (er-Rahmân, 1-2)
"Kur'ân okunduğu zaman onu dinleyin ve susun ki size merhamet edilsin." (el-A'râf, 204)
Kur'ân, ilâhî bir anahtardır ki, açamayacağı kapı yoktur.
Saâdetli bir ölüm, Kur'ân nurları ve îman feyizleri ile yaşanılan bir hayâtın mükâfâtıdır.
Kur'ân'dan uzak bir hayat, mutlak bir ebediyet intihârıdır.
Kur'ân-ı Kerîm'e karşı gösterilen ihmâlden daha ziyâde insanın mânevî hayâtını karartan bir hatâ yoktur.
Kur'ân-ı Kerîm muhabbeti, çorak gönlümüze bereketli nissan yağmurrları gibi yağmadıkça Muhammedî bir Mevsim (iklim)in zümrütlüğüne kavuşamayız.
İnsan, gerçek kıymetini, ancak Rabbine kulluk istikâmeti üzere Kur'ân ve sünnet dünyâsında yaşamakla muhâfaza edebilir.
Kur'ân-ı Kerîm'in ihmâlinden doğacak büyük musîbetleri ve ağır mahkûmiyetleri düşşünüp ona göre davranmanın, her olgun gönül ve akıl sâhibi müslümanın birinci vazîfesi olduğundan şüphe edilemez.
Toplumdaki anarşiyi önleyebilmek, ancak îman ve Kur'ân terbiyesiyle mümkündür.
Dünyâ ve âhiret saâdeti, evlâtlarımızı Kur'ân iklîminden nasiplendirmekle mümkündür.
Îmanlı zenginler servetlerini ilme, ahlâka ve bilhassa kenndilerini Kur'ân hizmetine adayanlara seferber etmeli; muhtaç yoksullarla ilgilenip garip yaşayan çilekeş mü'minlerin yanı başında olmalıdırlar.
hakkkı ve hayrı tebliğ gayretlerinin semereli olması için, gönül ve zihinlerin dâimâ Kur'ân'ın engin muhtevâsı ile meşgul olması ve Kur'ân istikâmeti ile istikâmetlenip onun ahlâkı ile ahlâklanması şarttır.
Bir insan, Kur'ân-ı Kerîm'e ve sünnet-i seniyyeye tâbî olmadan, Rasûlullâh'ın örnek hayâtıyla istikâmetlenmeden kâmil bir mü'min olamaz, ebedî kurtuluşa kavuşamaz.
Kur'ân-ı Kerîm, murâd-ı ilâhîyi ifâde ettiği için, ondan en iyi anlayanlar, Allah (c.c)'a yakın olanlardır.
Zihnin Kur'ân'ı hıfzettiği gibi kalbin de onu hıfzetmesi zarûrîdir. Bu da davranışlarda ortaya çıkar.
Ne mutlu, kalblerine îman vecdini, sadırlarına Kur'ân rûhâniyetini, ruhlarına hizmet neşesini, vicdanlarına güzel ahlâkın berraklığını yerleştirip ebedî saâdetin bitip tükennmez mânevî hazzı içinde ömür Süren mü'minlere...
Osman Nûri topbas
İlâhî merhamete nâiliyet için Kur'ân'a edeple yaklaşmak, onu huşû ile dinlemek ve titizlikle yaşamak gerekmektedir. Ona dokunurkenn bedenî temizlik kadar kalbî temizlik de zarûrîdir.
Kur'ân-ı Kerîm'den lâyıkıyla feyizyâb olabilmek için, onun kapağı, hürmet, tâzim ve edep ile açılmalı, onu insanlara Rahmân'ın öğrettiği şuuruyla okunmalıdır. Zîrâ âyet-i kerîmelerde buyrulur:
"Rahmân, Kur'ân-ı öğretti." (er-Rahmân, 1-2)
"Kur'ân okunduğu zaman onu dinleyin ve susun ki size merhamet edilsin." (el-A'râf, 204)
Kur'ân, ilâhî bir anahtardır ki, açamayacağı kapı yoktur.
Saâdetli bir ölüm, Kur'ân nurları ve îman feyizleri ile yaşanılan bir hayâtın mükâfâtıdır.
Kur'ân'dan uzak bir hayat, mutlak bir ebediyet intihârıdır.
Kur'ân-ı Kerîm'e karşı gösterilen ihmâlden daha ziyâde insanın mânevî hayâtını karartan bir hatâ yoktur.
Kur'ân-ı Kerîm muhabbeti, çorak gönlümüze bereketli nissan yağmurrları gibi yağmadıkça Muhammedî bir Mevsim (iklim)in zümrütlüğüne kavuşamayız.
İnsan, gerçek kıymetini, ancak Rabbine kulluk istikâmeti üzere Kur'ân ve sünnet dünyâsında yaşamakla muhâfaza edebilir.
Kur'ân-ı Kerîm'in ihmâlinden doğacak büyük musîbetleri ve ağır mahkûmiyetleri düşşünüp ona göre davranmanın, her olgun gönül ve akıl sâhibi müslümanın birinci vazîfesi olduğundan şüphe edilemez.
Toplumdaki anarşiyi önleyebilmek, ancak îman ve Kur'ân terbiyesiyle mümkündür.
Dünyâ ve âhiret saâdeti, evlâtlarımızı Kur'ân iklîminden nasiplendirmekle mümkündür.
Îmanlı zenginler servetlerini ilme, ahlâka ve bilhassa kenndilerini Kur'ân hizmetine adayanlara seferber etmeli; muhtaç yoksullarla ilgilenip garip yaşayan çilekeş mü'minlerin yanı başında olmalıdırlar.
hakkkı ve hayrı tebliğ gayretlerinin semereli olması için, gönül ve zihinlerin dâimâ Kur'ân'ın engin muhtevâsı ile meşgul olması ve Kur'ân istikâmeti ile istikâmetlenip onun ahlâkı ile ahlâklanması şarttır.
Bir insan, Kur'ân-ı Kerîm'e ve sünnet-i seniyyeye tâbî olmadan, Rasûlullâh'ın örnek hayâtıyla istikâmetlenmeden kâmil bir mü'min olamaz, ebedî kurtuluşa kavuşamaz.
Kur'ân-ı Kerîm, murâd-ı ilâhîyi ifâde ettiği için, ondan en iyi anlayanlar, Allah (c.c)'a yakın olanlardır.
Zihnin Kur'ân'ı hıfzettiği gibi kalbin de onu hıfzetmesi zarûrîdir. Bu da davranışlarda ortaya çıkar.
Ne mutlu, kalblerine îman vecdini, sadırlarına Kur'ân rûhâniyetini, ruhlarına hizmet neşesini, vicdanlarına güzel ahlâkın berraklığını yerleştirip ebedî saâdetin bitip tükennmez mânevî hazzı içinde ömür Süren mü'minlere...
Osman Nûri topbas
